Wijnbar Dames Pellens in Breda: een eerbetoon aan het goede leven

Het was de naam die me meteen aantrok: Wijnbar Dames Pellens. Dat is weer eens wat anders dan de huidige kort maar krachtige namen trend in de hoofdstad. What’s in a name? Het zat ’em vooral in die dames. Die klonken op alle fronten zeer veelbelovend. Als ik de kaart heb gezien en blijkt dat het om twee welgestelde, onafscheidelijke zusjes gaat uit lang vervlogen tijden, een fameus duo van echte levensgenieters, dan twijfel ik niet meer als ik dat al gedaan had.

Net het Franse platteland

Het is een regenachtige middag na tweeën als we aan komen zetten. Wat is er dan heerlijker om uitgebreid te gaan lunchen als je verder toch niets hoeft? Niets. De keuken is de hele dag open, dus pas de problème als wij nog willen lunchen. Dat zegt een vrouw die zo weggelopen lijkt uit een Franse plattelandsfilm: zwarte rok met witte stippen, zwart hemdje erop, rood-wit geblokt schort voor en de leesbril in het haar. Tegen een achtergrond van rekken met wijnflessen, oud-groene kasten met patés in weckpotten en boeren houten tafels. We hebben het rijk bijna voor onszelf op twee bejaarde vrouwen na die tegenover elkaar klagen over hun tweede huizen in Frankrijk.

Alles komt goed tot zijn recht

De kaart is klein met een paar broodjes en salades, wat borrelhapjes en een paar hoofdgerechten, zoals coq au vin, quiche en lamsstoof. Alles wat we eten en drinken is heerlijk. Van de salade Pellens die uit diverse lekkere worsten bestaat tot het broodje humus met gegrilde groenten. De wijnkeuze laten we aan haar. Het wordt een biologische Brancatelli die ze zelf uit Italië importeren, want niet alles is Frans hier. De meringuetaart is zoals ik ‘em lekker vind, met de meringue goed crispy en geen zacht smeersel wat zo vaak het geval is. Bij de koffie komt nog een goed kleverige frambozen kletsklop. De middag is al in een vergevorderd stadium als we weer op straat staan.

Delen: