Het exhibitionistische CODA Museum in Apeldoorn

Laatst gewijzigd: 26 jul 2017

Wie kent ze niet? Het strijkijzer, de badkuip, de paperclip. Gebouwen die om de een of andere reden imponeren en opvallen in hun omgeving. Door hun grootte, vorm, gebruikte materialen of akoestiek. Soms ook bots je nietsvermoedend tegen een prachtig pand zonder bijnaam aan. Zoals mij overkwam bij het CODA Museum in Apeldoorn.

Gebouw van architect Herman Hertzberger

Ik kwam notabene uit de parkeergarage en keek recht tegen de straatblokvullende glazen wand van het museum aan. En lekker Nederlands, ik kon ongegeneerd naar binnen kijken. Dus stond ik met mijn neus tegen het raam en zag schilderijen en objecten in de diepte voor mij, erboven de tafels en stoelen van het museumcafé en op ooghoogte de museumshop. Dat is ook wat het meeste indruk op mij maakte: alle niveaus in combinatie met schuine lijnen, rondingen, doorkijkjes en loopbruggen. Het blijkt ook precies de bedoeling van architect Herman Hertzberger lees ik binnen. Hij wilde een transparant gebouw maken dat mensen naar de kunst lokt. Het CODA Museum is volgens hem een soort aquarium geworden waar van buiten zichtbaar is wat zich binnen afspeelt.

Wisselende tentoonstellingen

Binnen verdwijn ik via een paar trappen in de tentoonstellingsruimte. Er is geen vaste collectie, alleen wisselende exposities waar objecten, sieraden en kunst van en op papier de hoofdmoot vormen. Mooi ruimtelijk opgesteld in een ruimte zonder verdere ramen. Boven daarentegen staan vitrines, dicht op elkaar en valt het licht van de zijkant van het gebouw naar binnen. Door een glazen wand zie ik vanuit een ander perspectief een deel van de expositie op de benedenverdieping: What Remains, tussen schoonheid en verval. Zoals de foto’s van ouderen die zich in al hun naaktheid tonen, kwetsbaar en onverschrokken. Maar ook de installatie die geïnspireerd is op luchtfoto’s van datgene wat nog aan groen over is in de omgeving van Apeldoorn. Jammer dat het allemaal tijdelijk is, maar tegelijkertijd ook reden om nog een keer terug te komen naar het CODA Museum, want zowel vorm als inhoud inspireren.

DELEN: