High tea in de tuin van het Museumcafé Gouda

Soms zijn er dagen dat de zon schijnt en het flink warm is. Loom slentert Nederland door de stad. Op z’n dag ben ik in Gouda beland. Dorstig vind ik uiteindelijk Museumcafé Gouda. Maar dat duurt wel even.

Middeleeuwse straatjes en grachten

De binnenkomst in de stad is niet bepaald feestelijk. Vanaf het station word ik door straten gestuurd met lege en vervallen winkels. Na honderden meters langs Neerlands bekende winkelketens sta ik op het beroemde marktplein. Ik zie hoe de VVV zich in de Goudse Waag heeft gesetteld daar waar vroeger kaas werd gewogen en kijk op naar de rood-witte luiken van het stadhuis. Als ik vervolgens een van de stegen induik, is het meteen rustig en een stuk koeler. Ik kom in de stemming, wandelend over keitjes van het smalle straatje om de middeleeuwse Sint Janskerk met zijn beroemde glas-in-loodramen heen, met poorten en bruggetjes over het stroompje erlangs. Veel groen ook.

Intieme sfeer

Ik hoor muziek en loop erop af. Brug over en daar zitten in een hoek van een tuin tegenover de kerk enkele tientallen mensen op stoelen te luisteren naar een ensemble, het drukke marktplein lijkt ver weg. Ik dwaal wat door de tuin, ga een poort door en opeens sta ik op een binnenplaats met tafels en stoelen en veel groen. De bladeren ritselen in de tuin van dit Museumcafé. De stemmen gedempt door de muren van het voormalig Catharina Gasthuis, nu Museum Gouda, de sfeer sereen. Onder de grote kastanje zit ik vervolgens heerlijk in de schaduw.

La dolce vita

Uitgewinkelde Hollanders klagen over hoe het te warm is. Toeristen snijden zelf hun kaas op het kaasplankje met de bijgeleverde, complete kaassnijdinstallatie. Waarschijnlijk denkt iedere buitenlander nu dat dit typisch Nederlands is. De uitgebreide high tea past helemaal bij het einde van deze zaterdag: kannetje verse jus, eigen gemaakte scones, sandwiches, taartjes van de goede Rotterdamse bakker Koekela, caramel fudge en veel thee. Museumcafé Gouda is een heel intiem plekje. Idyllisch en zoals het café zelf zegt: la dolce vita. En zo is dat. Zonder dat ik binnen ben geweest en ook dat moet heel fraai zijn.

DELEN: