Restaurant Tante Blanche, de ideale tante in Brummen

Laatst gewijzigd: 6 okt 2020

Ik ervaar het als een geluk dat bij mij in de familie iedereen van lekker eten houdt en er goed wordt gekookt. Maar ik ben daardoor verpest voor altijd. Dat gezegd hebbende herinner ik mij dat ik als kind graag op zondag naar mijn tante en oom ging omdat die dan kip met patat en appelmoes haalden. En dat was nou net iets wat wij thuis nooit hadden. Ook chef-kok Charles Ek moest vaak aan zijn tante denken. Zijn tante Blanche was zijn grote voorbeeld op culinair gebied. Reden voor hem om zijn restaurant in Brummen naar haar te vernoemen.

Verwenmenu

Tante Blanche hangt groot en in zwart-wit met een vriendin aan de muur in een verder kleurig restaurant. Grote vergulde spiegel, lange houten bank eronder, een wand met een reproductie van een – ik vermoed 17e-eeuws – stilleven met bloemen en aan drie kanten ramen. En ook al is het een warme dag, ik zit liever binnen dan op het terras, want er is later regen voorspeld die overigens niet komt. De serveerster zet knapperig brood neer met limoenboter en legt uit dat de kaart uit twee verrassingsmenu’s bestaat waarbij je de keuze hebt uit twee tot zes gangen. Het ene menu is met vis en vlees, het andere is een groentemenu. Dat zegt wel iets over de kok die een vegetarisch menu aandurft bij zo’n kleine kaart. Nu al een pluspunt. Ik ga voor vlees en vis, het zogeheten Verwenmenu – dat dan weer wel. Maar ook dat begint met een paar frisse amuses met groenten. Zoals een amuse met tomaat, een granité van tomaat, olijvensalsa en pijnboompitten. En een chip van Roseval-aardappel met een mousse van appel en mosterd.

Volle smaken

Er volgen drie erg lekkere gerechten. Spannendst is de zalm die is gepekeld met dille, dragon en basilicum op de green egg en die onder een stolp met rook ligt en zo ter plekke wordt gerookt. Met een zwierig gebaar gaat de stolp eraf. De rook waaiert uit over tafel. Heerlijk die lichte rooksmaak die in de zalm is getrokken. Er zit ingelegde komkommer bij, sla, bietjes en gefrituurde kappertjes en kerriemayonaise. Zomerse frissigheid. Net als de bijpassende wijn, een Grauburgunder van het Oostenrijkse Stefan Winter. De wijnen zijn bij restaurant Tante Blanche bijzonder goed gekozen. Zo komt bij de borst en bout van kwartel een biologische Passi reali waarvan de Montepulciano-druiven drie weken aan de wijnstokken worden gedroogd en zo vol van smaak worden. De wijn is licht gekoeld met dit warme weer omdat-ie anders te zoet zou worden volgens de serveerster. Verrassend lekker, heel zacht. ‘Ik wil wel een zwembad vol hiervan’, verzucht mijn vriendin. Dat zwembad is er niet gekomen, maar in huis staan inmiddels een paar dozen.

Ideale bediening

Niet alleen het eten en drinken bevallen heel goed. Dat geldt ook voor de bediening. Die is heel erg op de hoogte van alles wat ze op tafel zetten en ongelooflijk aardig, waardoor ik me helemaal thuis voel. En vol tips voor mijn eigen stad! Als de serveerster ziet dat na het hoofdgerecht het zweet me uitbreekt – de leeftijd ben ik bang – stelt zij voor dat we het toetje op het terras eten. In no-time heeft ze een tafel gedekt. Daar eten we een harde wener met limoenijs en een gel van lemon curd, aardbei, blauwe bessen en meringue. Van zo’n toetje kom ik acuut weer bij. Het blijkt dat ik niet de enige ben die het erg naar haar zin heeft. Want terwijl ik tevreden achteroverleun bij een kopje thee hoor ik iemand achter me zeggen: ‘Ik zou mijn hele familie wel in willen ruilen voor één tante Blanche.’

Benieuwd naar nog meer reistips over verborgen plekken? Scroll dan naar beneden.

DELEN: