Delicatessenwinkel Eyserhalte op het Limburgse platteland

Laatst gewijzigd: 30 dec 2018

Stel je bent op weg naar een lekker weekendje wandelen met vrienden in het zuiden van Limburg. Stel je denkt: ik ben toch vroeg, ik ga dat laatste stuk niet over de snelweg, maar binnendoor. En zo geschiedde. Dus reed ik door het Limburgs heuvelland over kleine kronkelende weggetjes. Lekker rustig, glooiend, veel groen, een dorpje hier en een losse boerderij daar en toen opeens net buiten een dorp totaal onverwacht was daar Eyserhalte, een delicatessenwinkel in een loods met van binnen een zeer randstedelijke uitstraling: hout, staal, betonnen vloer en toch ook landelijk.

Veel zelfgemaakte jams en chutneys

Bij Eyserhalte zeer veel eigen maaksels: jams, chutneys, ingemaakte groentes, zoals gelei van lievevrouwebedstro, abrikozen-banaanchutney, coulis van framboos, rozenblaadjes en munt. Ik werd hebberig en kocht in, zag allemaal leuke cadeaus voor mezelf en anderen en het kon allemaal zo de auto in. Dus niks geen gesleep. Er waren ook potten, deksels en toebehoren om zelf aan de slag te kunnen, naast wijnen, kazen en heel veel meer. Een medewerkster liet me een lokaal appelras proeven. Heerlijk. Zo liep ik de winkel uit met een aantal bruine papieren zakken in mijn armen met cadeautjes voor de hele familie en mezelf en die lekkere appels voor ons vier wandelaars voor onderweg.

Wandelen door het glooiende Heuvelland

Toch wel enigszins laat nu kwam ik bij het hotel aan, snel mijn tas uit de auto gehaald samen met de zak met appels, de rest lag daar goed. We stippelden een mooie tocht uit voor een paar uur, wandelschoenen aan, onze rugzakjes gepakt, de waterflessen gevuld en we gingen meteen op pad. Het was aardig warm en de heuvels vielen me iets zwaarder dan gedacht. Maar dat wilde ik natuurlijk niet toegeven. Al helemaal niet omdat het gezelschap uit fanatieke sporters bestaat en ik daar niet voor onder wilde doen. Na een uurtje of wat lopen, bovenop een heuvel bij de Belgische grens, was het dan eindelijk tijd voor een slok water en iets te eten. ‘Wie heeft er zin in een appel van die lekkere winkel’, riep ik enthousiast. Alle drie. En dus opende ik mijn rugzak, haalde trots mijn bruine zak van Eyserhalte eruit en vond twee literpotten ingemaakte zuurkool. Iedereen slap van het lachen. Het duurde nog een uur of drie voor we terug waren in het hotel. Ik heb het geweten.

Benieuwd naar nog meer reistips over verborgen plekken? Scroll dan naar beneden.

DELEN: