Wandelen langs kastelen in het Geuldal

De Vallekebergse Alpe Vrung klinkt als de naam van een carnavalsvereniging, maar dat zeg ík, zij van boven de rivieren. Het is namelijk de uitgever van de populaire Wandelgids voor het Geuldal. Dat boekje bestaat nu bijna dertig jaar en ik heb er hele goede herinneringen aan. Alleen: zouden de wandelingen nog wel kloppen? Maar wat sta ik daar nu te twijfelen in Limburg? Ik prik de wandeling Kastelen in het Geuldal vanuit Valkenburg. Vooruit met de geit.

Middeleeuws Valkenburg

Het is een doordeweekse dag. Valkenburg is echt mooi. Diverse historische gebouwen worden alleen grotendeels aan het oog onttrokken door schier onuitputtelijke rijen overvolle terrassen. Maar ik wandel nog niet door de middeleeuwse stadspoort en er is niemand meer te bekennen. Na 100 meter vind ik een verwilderd steil paadje achter een hotel dat me geheel volgens beschrijving bovenop de heuvel brengt. Alpe Vrung hè? Ik begrijp het wel.

Zee van bloemen en sprookjesachtige kastelen

Een prachtige stille wandeling volgt. Omhoog door het donkere bos waar ik overstekende dassen kan tegenkomen. Dan weer wandel ik met uitzicht over de velden, boerderijen en dorpen in het Geuldal in de verte. Aan de rand van het bos gekomen, zie ik in de vallei Oud-Valkenburg liggen met zijn drie kastelen: het kasteelachtige landhuis Oost, het sprookjesachtige kasteel Schaloen en het eeuwenoude kasteel Genhoes. Door een zee van klaprozen en korenbloemen daal ik door de velden af naar de Mariakapel. Ik kijk op tegen het imposante kasteel Schaloen dat door architect Pierre Cuypers is verbouwd, wandel door de naastgelegen beukenlaan die eindigt bij een wandelbrug over de Geul en die mij recht naar Jezus aan het kruis leidt, onderdeel van wat De Drie Beeldjes heet en dat is wat het is: Jezus geflankeerd door Maria en Johannes in kapelletjes. Wel meer dan 275 jaar oud.

Idyllische wandeling door het Geuldal

De rest van de tocht wandel ik door het Geuldal, langs de kronkelende rivier. Aan de ene kant de bossen die boven mij uittorenen, aan de andere kant lieflijke velden. Het late zonlicht valt door de bomen en op het water. Mooie plaatjes zijn het. Probleemloos kom ik terug bij af. Ik kijk nog eens in de wandelgids die in dertig wandelingen het hele stroomgebied van de Geul volgt. De makers ‘hopen dat ook deze vijfde druk uit 1996 ertoe zal bijdragen dat steeds meer gebruikers verliefd zullen worden op het gave stukje natuur dat Onze Lieve Heer heeft neergelegd in het zuiden van Limburg.’ Ongeacht geloof kan het antwoord hierop alleen maar luiden: amen.

Delen:
Deel het bericht met je vrienden








Submit